Remigiusz Szurek Wolne Myśli

Miło mi poinformować, że tym razem 10 moich wierszy, głównie jesiennych, pojawiło się na kartach Antologii I pt. „Atramentem Pisane” wydawnictwa KryWaj. Wiosenna antologia, ale na moich kartkach jesiennie ;) To czwarta poetycka antologia, w której wziąłem udział. Dobrze jest robić to, co się prawdziwie czuje. PS: klikając w zdjęcie powiększamy je.   Strona Remigiusz Szurek: Poezją i Prozą

Tak to tutaj zostawię...

Dżem, List do M leci gdzieś, I tak sobie myślę, w głowie płyną błyski, Już nie ma dla mnie świata, Ten świat nie jest dla mnie. Za szybko, wszystko nie tak, Zbyt brutalnie, płytko, za pochopnie: banalnie, ordynarnie. Rodzice nie tak uczyli mnie, Nie radzę sobie, Przeszłość była kolorowa. Myślałem, że będzie inaczej, Ale nie jest i nie będzie: wartość blaknie, moknie. Mamo, Tato, wiem, że tam gdzieś jest On, Ale ja już nie potrafię, Nie chcę, nie umiem… Moi bliscy, prawdziwi, Kocham Was (rodzice to pewnik), Wiedzcie o tym, Ale to nie dlatego, Nie o tym, Odejść muszę hen, Zawsze byłem inny, Piszę może już ostatni raz… Jeszcze raz: kocham Was, Pamiętajcie o mnie, Skromnym szalonym człowieku, Żar we mnie pali ogromny - zbyt wrażliwy, zbyt niepokorny. [rsz] 01/05/2018 Strona Remigiusz Szurek: Poezją i Prozą

Chciałem rozmowy z wujkiem, Ale odszedł przedwcześnie, Tocząc z depresją nierówny bój, Walkę z siłą zbyt ciemną. Wiem, że ta rozmowa się kiedyś odbędzie, Ale jeszcze za... późno, Za docześnie. [rsz] 16.10.2017 Poniżej wiersz czytany przez Mariusza Głąba - kliknij tutaj . Remigiusz Szurek: Poezją i Prozą na Facebooku

Środa Popielcowa to przedwiośnie. 46 dni. Dobrze kojarzy mi się ten czas. Wczesnowiosenny wiatr, ponownie dziewiczy, oczyszczony po zimie miesza się wybornie z wilgocią trawiastych łąk i ziemnych pól oraz dymem ognisk. Dym w powietrzu. Powietrze w dymie. Kadzidło. „Któryś za nas cierpiał rany…”. 03.2016 [rsz]   RemigiuszSzurek: Poezją i Prozą na Facebooku

Zbyt lekko burzą, Zmieniają, Wstrzykują nowoczesność, Gdzie nie trzeba. Że niby lepiej, piękniej? Żydowski cmentarz w Pradze, Warszawskie kamienice i klimat tamtych lat. Sercu jak zwykle jest żal, Nie tak to miało być, Nie tak… [rsz] 30.10.2017 Strona Remigiusz Szurek: Poezją i Prozą

Wziąć i w końcu trzasnąć w mordę, Oczyścić głowę, Ulżyć choć na moment, Życia obraz przywrócić znów w sobie. Ono blaknie za często, Mijamy się razem a osobno. Obudźmy się, Śmierć nie spóźni się nigdy, Zróbmy coś w końcu, W zgodzie z samym sobą. [rsz] 03.12.2017 Strona Remigiusz Szurek: Poezją i Prozą